Upoznajte Bogatić

11. Aug. 2011 MaÄŤva u XVIII veku

Pred kraj XVII veka Turci trpe prve velike poraze kod BeÄŤa 1683. i kod Budima 1686.godine. Posle toga vraćaju svoje teritorije u Slavoniji, Vojvodini i Bosni, da bi 6.septembra 1688.godine zauzeli najpre Beograd, a posle sedam dana i Šabac, koji je bio najjaÄŤe tursko utvrÄ‘enje u Srbiji. Prodor Austrijanaca dalje u Srbiju i osvajanje Niša zaustavio je rat sa Francuskom.

Ipak Ludvig Badenski 1689.godine zuzima Niš, Leskovac, Vranje, Prištinu i stiĹľe u Makedoniju do Velesa. Prvi poraz u ovom osvajaÄŤkom pohodu Austrijanci trpe 1690.godine kod KaÄŤanika i povlaÄŤe se ÄŤak preko Save i Dunava. Sa austrijskom vojskom povlaÄŤi se i srpski narod - Velika seoba Srba pod Arsenijem ÄŚarnojevićem, tako da Srbija ostaje potpuno pusta. MaÄŤva je zadnja napuštena i ostala pusta, da bi tek posle PoĹľarevaÄŤkog mira 1718. godine poÄŤela da se naseljava stanovništvom iz Hercegovine.

U seobi Srbi ostaju duboko u Ugarskoj tako da se 1710. godine u jednom zapisu iz Budima spominje neki Simo Dimitrijević Crnobarac. Novi rat Austrije i Turske zapoÄŤinje 1716.godine koji se završava pobedom Austrije, koji vladaju MaÄŤvom do 1739. godine. Pored svoje vojske Austrijanci organizuju Srbe u okviru vojnih okruga - kompanija, ÄŤiji centri su bili Crna Bara i Prnjavor. Kompanijom u Crnoj Bari je komandovao oberkapetan Vuk Isaković i bila je rasporedena od RaÄŤe do Badovinaca sa 4 ÄŤardaka: Kordan, Crna Bara, Lazaret i Badovinci.

Zbog zaštite od kuge Austrijanci osnivaju sanitarne ustanove kontumace - lazarete u Paraćinu, ÄŚaÄŤku i Crnoj Bari. Prvi popis naselja šabaÄŤkog distrikta uradio je pukovnik Najpert 1718. godine. Broj stanovnika se naglo povećava pridošlicama iz Hercegovine i Crne Gore. Nameti na narod su bili veliki i smanjen je zahvaljujuci Crnobarcu Vuku Isakoviću, koji je 1735. godine postao komadant srpske husarske regimente.

U popisu iz 1735.godine u MaÄŤvi se pominju 4 crkve: Crkva sv. Arhistriga Mihajla i Gavrila u selu Drenovac, Crkva sv. Nikolaja u Bogatiću, Crkva sv. Georgija u Crnoj Bari i Crkva sv. Arhistriga Mihajla i Gavrila u šancu Prnjavor. Godine 1737. Austrija poÄŤinje rat protiv Turaka u Srbiji i Bosni. Mirom od 1739.godine MaÄŤvu ponovo dobijaju Turci. Ostaje nahija u nadleĹľnosti šabaÄŤkog kadije. Veliki broj maÄŤvana je za vreme i posle rata prebegao preko Save u Austriju i ÄŤak u Rusiju. Postoji pisani podatak da je 1757.godine oko 1.000 maÄŤvanskih porodica prešlo Savu i otišlo u Mirgorod u Rusiji. Nameti na narod su bili strašni.

MaÄŤvanska kneĹľevina (oberknez Uroš Drmanović iz Bogatića ) je 1788. godine imala 25 sela sa 845 kuća i 24 seoska kneza: Tanabović, PriÄŤinović, Drenovac, Orašac, Uzveće, Glušci, Noćaj, Zasavica, Banovo Polje, Metković, Bogatić, Klenje, Crna Bara, Badovinci, Begovci, Novo Selo, Prnjavor, ÄŚokešina, Petkovica, Ribari, PetlovaÄŤa, Glogovac, Lipolist, Sovljak, SkraÄ‘ani, Bela Reka, SlepÄŤević, Trnovito, Štitar I Motovilo. Najviše po 90 kuća su imali, Crna Bara, Badovinci i Bogatić.

Austrija je objavila rat Turskoj 9.februara 1788. godine, ali ga je posle dosta borbi oko Beograda, Šapca, Loznice i drugde izgubila i narod u MaÄŤvi i dalje ostaje pod Turskom okupacijom. Ovog puta Turci mnogo brutalnije kaĹľnjavaju Srbe, koji su se u zadnjem ratu skoro svi borili na strani Austrije.

VRH